
Chronos eerst. De tijd die verstrijkt. Die van agenda’s, deadlines, procedures, soms gewoontes. De tijd die onverstoorbaar vooruitgaat, terwijl we analyseren, twijfelen, uitstellen.
En dan is er Kairos. Het juiste ogenblik. Het moment waarop je moet handelen. Datgene wat je niet altijd ziet aankomen, maar dat je moet weten te grijpen zodra het zich aandient — anders zul je er lang spijt van hebben.
Lang heeft onze beroepsgroep geleefd onder het bewind van Chronos. We hebben de veranderingen zien aankomen — digitalisering, kunstmatige intelligentie, elektronische facturatie, de herdefiniëring van de rol van accountants en belastingadviseurs. Soms hebben we afgewacht. Geobserveerd. Misschien gehoopt dat de beweging zou vertragen. Of voorbijgaan.
Ze heeft niet op ons gewacht. Ze ging haar gang: in de tools, in de verwachtingen van klanten, in de Europese regelgeving, in de manier waarop jonge professionals hun beroep vandaag zien. Soms dachten we dat voorzichtigheid de beroepsgroep zou beschermen. We hebben ontdekt dat ze niets meer beschermt — behalve achterstand.
Moeten we daarom spijt hebben? Nee. En vooral — laten we geen stenen werpen. Elke tijd heeft zijn weerstanden, zijn twijfels, zijn voorzichtigheden. Ze zijn menselijk. Ze spreken vaak van een oprechte wil om een beroep te beschermen dat we diep liefhebben en waarvan we elke dag de technische waardigheid en maatschappelijke verantwoordelijkheid beseffen.
Onze voorgangers hebben een strenge discipline opgebouwd, een solide deontologisch kader, een woord dat erkend wordt door de administratie en de rechtbanken. Die basis, die geen enkele machine zal kunnen reproduceren, is ons vertrekpunt. Het is niet die basis die we moeten verloochenen; het is op die basis dat we moeten voortbouwen om vooruit te gaan.
Maar vandaag verandert er iets. En die verandering komt niet van bovenaf. Ze komt van onderuit. Ze komt van u.
Omdat de kantoren spreken. Omdat financiële professionals een instelling willen die de realiteit onder ogen ziet — zonder de ogen te sluiten. Omdat ze een Orde willen die verandering niet met vertraging begeleidt, maar helpt te bouwen.
Precies dat kiezen we te doen bij de OECCBB. En — het moet duidelijk gezegd worden — dat is ook wat we gekozen hebben bij het ITAA. Omdat Kairos niet half kan worden gegrepen. Omdat je de kans van een moment niet vangt door op één plek te handelen, terwijl elders uitstel wordt toegepast.
We hebben gestreden om deze waarden overal te dragen — binnen onze Orde, binnen het nationaal beroepsinstituut, in overleg met de overheden, in dialoog met softwareontwikkelaars en met scholen. Niet uit institutionele ambitie, maar uit coherentie: het beroep is één. Haar uitdagingen zijn gemeenschappelijk. De antwoorden moeten dat ook zijn.
Handelen voor u. Handelen met u. Handelen overal. Handelen nu.
Niet vanuit een logica van abrupte breuk, maar vanuit een logica van openheid en helderheid. Met een eenvoudige overtuiging: de transformaties die zorgen baren, kunnen ook buitengewone kansen worden — mits we stoppen ze te ondergaan en beginnen ze vorm te geven.
Dat veronderstelt dat we samen investeren in wat we het beste kunnen: de stem van het beroep dragen waar beslissingen genomen worden, de permanente vorming uitrusten, goede praktijken documenteren en een eis verdedigen — de onze — bij de overheden en bij de softwareleveranciers. De Orde zal alleen nuttig zijn voor haar leden als ze zonder aarzeling die rol als verkenner en onderhandelaar opneemt.
De kunstmatige intelligentie vormt niet noodzakelijk een bedreiging voor ons beroep. Ze kan een hefboom worden om tijd terug te geven aan de menselijke intelligentie — aan advies, strategische begeleiding, nabijheid bij onze klanten. Dáár waar onze meerwaarde echt wordt gecreëerd.
De B2B-elektronische factuur, die vanaf 1 januari 2026 in België verplicht wordt, is niet zomaar een extra administratieve last. Ze kan een toegangspoort worden naar kantoren die vloeiender, moderner en beter gewapend zijn voor de toekomst. Op voorwaarde dat we die samen openen — methode, opleiding, tools, begeleiding.
Deze twee deuren — de ene technologisch, de andere reglementair — openen niet naar hetzelfde uitzicht, maar ze dwingen tot dezelfde keuze. Aanvaarden we onze kantoren te herorganiseren? Onze medewerkers op te leiden voor adviserende opdrachten? Soms onze honorariumstructuur te herdefiniëren? Deze vragen zijn niet langer toekomstmuziek. Ze liggen op tafel.
Het is alleen nog nodig om te kiezen dit moment te grijpen.
Chronos analyseert. Kairos beslist.
De rol van een Orde is niet om de tijd te laten verstrijken. Ze is er om de momenten die tellen te herkennen en haar leden te helpen ze om te zetten in een toekomst. Dat is het moment dat we vandaag willen openen — niet om een breuk af te dwingen, maar om een gezamenlijke koers uit te zetten. Met helderheid, met eis, en met vertrouwen in wat ons beroep het beste kan: verlichten, garanderen en begeleiden.
Kairos is daar. Hij komt niet twee keer terug. Laten we hem samen openen.
Afin de faciliter l’accès au contenu de cet article, une version traduite a été mise à disposition au moyen d’un outil d’intelligence artificielle. La Fondation décline toute responsabilité quant à la qualité, à l’exactitude et à l’exhaustivité de cette traduction automatique, notamment en ce qui concerne l’emploi de terminologies techniques, juridiques ou fiscales spécifiques.
L'article original a été rédigé en Français. En cas de divergence d’interprétation, seule la version originale fait foi.