
Er zijn weken die op andere lijken. En dan zijn er die iets veranderen.
Deze week is er een van die laatste.
Al enkele maanden dragen wij een eenvoudige overtuiging uit: het BIBF is vervreemd geraakt van degenen die het vertegenwoordigt. Te ver. Te lang. En die kloof — tussen een instelling en haar beroep — is geen noodlot. Het is een keuze. Of het ontbreken van een keuze.
Wij hebben gekozen om ervoor te gaan.
Enkele weken geleden lanceerde de KVABB een Grote Tevredenheidsenquête onder de leden van het BIBF. Meer dan 750 respondenten. Cijfers die we nauwgezet hebben bekeken — en met grote waardering voor degenen die de tijd namen om te antwoorden.
63% van de leden verklaart ontevreden te zijn over hun instelling.89,5% vindt dat verandering urgent of zeer urgent is.89,2% van de kleine kantoren voelt zich genegeerd.80,8% voelt zich niet betrokken bij de beslissingen die hen aangaan.
Deze cijfers verrasten ons niet. Ze bevestigden wat wij al maanden in het veld hoorden.
En ze bevestigden nog iets belangrijkers: wij zijn niet de enigen die het zien.
Wanneer twee teams tot dezelfde conclusies komen — via verschillende wegen, met verschillende achtergronden, verschillende gevoeligheden — dan dringt één evidentie zich op.
We gaan samen vooruit.
Dat is wat we doen.
Deze laatste acht campagnedagen zal ik samen optrekken met Caroline Meys, kandidaat-vicevoorzitter, afkomstig uit het KVABB-team. Een vrouw en een man. Twee titels. Twee energieën. Twee groepen die niet helemaal gelijk zijn — maar die in dezelfde richting kijken.
Het is geen gelegenheidsalliantie. Het is de natuurlijke samenkomst van twee teams die hetzelfde diagnosticeren en dezelfde wil hebben om het aan te pakken.
Een alliantie die niet op belangen berust, maar op overtuigingen. Niet op berekeningen, maar op vaststellingen.
Op 23 april worden de leden van het BIBF opgeroepen hun bestuurders voor de komende drie jaar te kiezen.
Drie jaren waarin ons beroep moet navigeren binnen een ongeziene transformatie. Digitalisering, artificiële intelligentie, regeldruk, talententekort, burn-outrisico — allemaal realiteiten die de instelling niet langer kan negeren of marginaal kan aanpakken.
Deze stemming is niet vrijblijvend.
Het gaat niet om het kiezen tussen kandidaten. Het gaat om het kiezen tussen twee visies op wat een beroepsinstelling moet zijn.
Ofwel een instelling die administreert. Ofwel een instelling die vertegenwoordigt, ondersteunt en begeleidt.
Wij verdedigen de tweede.
Ik richt mij vandaag tot u niet als kandidaat, maar als Voorzitter van het Instituut van de Accountants en de Belastingconsulenten van België.
En ik wil u dit met de helderheid zeggen die mijn functie vereist:
Stemmen is een recht. Volgende donderdag zal het ook een verantwoordelijkheid zijn.
De verantwoordelijkheid om niet anderen voor u te laten beslissen. De verantwoordelijkheid om het moment waarop echt iets kan veranderen niet te missen. De verantwoordelijkheid om om te zetten in daad wat u in deze enquête uitdrukte — en in zoveel informele gesprekken, berichten, vermoeide stiltes.
89,5% van u zei dat verandering dringend is.
Volgende donderdag krijgt die verandering een stembriefje.
Afin de faciliter l’accès au contenu de cet article, une version traduite a été mise à disposition au moyen d’un outil d’intelligence artificielle. La Fondation décline toute responsabilité quant à la qualité, à l’exactitude et à l’exhaustivité de cette traduction automatique, notamment en ce qui concerne l’emploi de terminologies techniques, juridiques ou fiscales spécifiques.
L'article original a été rédigé en Français. En cas de divergence d’interprétation, seule la version originale fait foi.