Zijn hogere belastingen onvermijdelijk?

Wie een verlaging van de belastingen wil, in België net zoals in vele andere landen, is bijzonder ontgoocheld. Het slechtste voorbeeld is, opnieuw, dat van Frankrijk.

Haar president, Emmanuel Macron, was nooit een voorstander van de vermindering van de rol van de staat en de belastingen. Integendeel, hij die zich eerder als een centrist presenteert, en die enkel zijn ergste tegenstanders als “liberaal” bestempelen, heeft de belastingen stelselmatig verhoogd. En als er één werd afgeschaft of verlaagd, werden andere belastingen verhoogd om dit te compenseren. De afgelopen jaren heeft Macron de staatsschuld van Frankrijk verergerd en de uitgaven op een totaal onverantwoorde manier verhoogd. Frankrijk komt daardoor in moeilijkheden op de financiële markten, door deze onbetaalbare schuldenlast.

Twee oplossingen bestonden om de begroting van de staat op een aanvaardbaar niveau te herstellen. De eerste bestond erin om de overheidsuitgaven drastisch te verlagen. Ten eerste, bij de openbare dienst waar ze dubbel zo hoog zijn als in Duitsland. Ten tweede, bij de sociale zekerheid, waarvan de kosten al jarenlang oncontroleerbaar zijn. De andere oplossing, waar Macron zich niet tegen verzette, maar die werd gewild door de linkse partijen en werd aanvaard door de extreemrechtse, was om de belastingen opnieuw te verhogen, zelfs zover gaande dat men de vermogensbelasting opnieuw invoerde in de vorm van een belasting van 2% van het vermogen, waaruit de andere betaalde directe belastingen zullen worden afgetrokken.

Frankrijk betwistte met België de titel van het meest belastte land ter wereld. Deze keer, ondanks de zware lasten die onze landgenoten dragen, behaalt Frankrijk een onbetwistbare gouden medaille. Men moet verwachten dat bepaalde bedrijven, die zeer zwaar worden belast, dit land zullen verlaten of voortaan andere locaties zullen kiezen waar de overheid minder veeleisend is.


DE MISLUKKING VAN DE REGERING-WEVER IS DAT ZE NIET IN STAAT IS GEWEEST OM TEN MINSTE DE EXCESSEN VAN HET SYSTEEM VAN DE WELVAARTSSTAAT TE CORRIGEREN.


Er zou een kans geweest zijn dat het land dat door deze bedrijven en door welgestelde particulieren werd gekozen, België zou zijn. Hiervoor had het nodig geweest dat de beloftes van belastingverlagingen door de nieuwe regering werden nagekomen. Dat zal niet het geval zijn. Het regeerakkoord voorziet een mager fiscaal hervormingsplan waarbij de weinige belastingverlagingen, zoals altijd, “gecompenseerd worden door verhogingen van andere belastingen”. De fiscale rekening zal voor sommige belastingplichtigen nog zwaarder zijn, voor anderen lichtjes verlicht. Verschillende gerenommeerde economen hadden dit voorspeld. Want zelfs wanneer men een fiscale hervorming wil doorvoeren, blijft men in een welvaartsstaat.

De onherstelbare mislukking van de regering De Wever is dat ze niet in staat is geweest, of zelfs helemaal niet heeft gewild, om ten minste de excessen van dit systeem te corrigeren, dat de staat tot taak stelt om alle problemen van de burgers op te lossen, terwijl dat nooit lukt, ondanks de verboden kosten.

Als men de mensen hun vrijheid wil teruggeven, moet men beginnen met aan te tasten wat heilig is voor de aanhangers van de welvaartsstaat: men moet, zoals men dat in de Verenigde Staten doet, maar bij voorkeur minder brutaal, de bevoegdheden en middelen van vele ministeries of overheidsagentschappen, op alle niveaus, afschaffen of aanzienlijk verminderen. Men moet ook een vermindering van het gewicht van de openbare sociale zekerheid aanvaarden, door een privatisering van bepaalde sectoren en de afschaffing van bepaalde diensten, of de beperking van de toegang tot diegenen die er werkelijk behoefte aan hebben.

Niet alleen is dat niet gebeurd, maar men heeft zelfs Bart De Wever en Georges-Louis Bouchez horen beweren dat de door de regering gewenste begrotingsmaatregelen bedoeld waren om het voortbestaan van die beroemde welvaartsstaat te verzekeren… Of de kunst om het systeem te bekritiseren, zonder ooit iets te veranderen.


In het belang van zijn optimale verspreiding bieden wij u een automatische vertaling van dit artikel met behulp van kunstmatige intelligentie.

De Stichting is niet verantwoordelijk voor de kwaliteit en de nauwkeurigheid van deze machinevertaling.

Dit artikel is oorspronkelijk in het Frans geschreven, dus het is de franse versie waarnaar in alle gevallen moet worden verwezen

Mots clés